Ananeciğimi balkonda hatırlıyorum. Okuldan çıkıp eve dönüşümde ya da arkadaşlarımla eğlenip eve gelişimde… Her gelişim sırasında onu balkonda sigarasını tüttürürken görürdüm. Kocaman gülümseyip el sallardım. O da ayağa kalkar balkon demirlerine yaslanır bana el sallardı. Hiç düşünmezdim bu kadın niye beni bekler? Ada olduğunda anladım. Babasıyla parka bile gitse dönüş yolunu tahmin edip camda beklemeye koyuluyorum. Onun gelişini izlemek, gecikirlerse bekleyişim tedirgin bir beklemeye dönüyor hiç anlamadan.. Ama ne ben böyle olduğunu o zamanlar anlayabiliyordum ne de Ada beni şu anda anlıyor …

Ananemi, hatırlıyorum. Pazarda. Eteğinden tutuşumu, civciv civciv diye tutturuşumu. Beni kırmayıp civciv satan amcaya gidip civciv alışını. Onu nasıl beslememiz gerektiğini anlatışını, ona sevgi göstermesini, bir gece su kabına düşüp ıslanan civcivi ölmesin diye kurulayıp koynuna sokuşunu. Ananemin vücut ısısıyla ısınan civcivin hayata dönüşünü hatırlıyorum. Şimdi anlıyorum insanları, hayvanları neden karşılıksız sevdiğimi.. Ve aynısını Ada’ya öğretmeye çalışıyorum. Salt sevgiyi..

Ananemi kolumdaki yanığa bakarken, hüzünlü yüzünü hatırlıyorum. Her bakışında her yanığa gözü takıldığında yavrum benim ahh aahhh diye yüreğinden inleyişini.. Kendi suçuymuş gibi her defasında acı çekişini. Ada’nın eline kıymık battığında kendimden biliyorum. O kıymık batan parmağa bakıp, o acı çekerken ben onun acısının katbekat fazlasını çekiyorum. Şimdi anlıyorum ananemin o iç çekişindeki acıyı..

Ananemi hatırlıyorum. Mutfakta ocağın başına koyduğu sandalyenin üzerinde oturup, oturduğu yerden sevdiğim yemekleri pişirmesini. Köfte yapılmışsa kendi tabağındakileri yemeyip bana verişini hatırlıyorum. Yemek yerken gözümün içine bakışını, az yediğimde hiç birşey yemedin demesini hatırlıyorum. Aynısını Ada’ya yapıyorum Köftemi Ada’ya yediriyorum. Ada yediğinde ben yiyorum o köfteyi..

Ananemi hatırlıyorum yüzümde hep gülümseme.. Ananemi hatırlıyorum ağzımda onun en sevdiği bu türkü.. Onu çok özlüyorum..

Malzemeler:

1/2 kg ev yapımı yoğurt (hazırda olabilir ama kıvamı istediğiniz gibi olmayabilir)
1/2 limon
Kesilmiş yoğurdun üstünü kapatacak kadar ılık süt

Hazırlanışı:

1- Yoğurdu bir tencerenin içine alıp kaynatıyoruz. Kaynayan yoğurdun içine yarım limonu sıkıp kestiriyoruz.
2- Temiz bir tülbent yayıp kesilen yoğurdu süzüyoruz. Bir kavanoza koyup soğumasını bekliyoruz. 1 gece bekledikten sonra sabahına sütü ısıtıp ılıkken kavonozun içini dolduruyoruz. Kalan boşluklar dolacak. 3 saat bekletiyoruz. Ardından blanderdan geçiriyoruz. Hemen servis edilebilir. EKmek üstüne sürüp üstüne pudra şekeri serpebilirsiniz ya da reçel koyup afiyetle yenilebilir.
3- Çilekli ya da meyveli isterseniz biraz pudra şekeri ve meyveyi blanderdan geçirirken ekleyip çekin. Ben çilek reçeli ekleyip öyle çektim o da harika oldu..

Sabahları uyandıktan sonra Ada’yı izlemeyi, Ada’nın uyanışını görmeyi, bizi fark ettiğinde yüzündeki oluşan kocaman gülümsemeyi çok seviyorum. Bu rutini yaşamaktan hiç bıkmıyorum, bıkacak gibi de görünmüyorum.

Oyun oynarken coşup canımı acıtan oğlumun fark edip yanıma koşup ayy anneemmm deyip bacağımı dizimi yüzümü kolumu öpmesine beni öpücük yağmuruna tutmasına bayılıyorum.

Çakkıdı şarkısını duyar duymaz ne yapıyor olursa olsun elindekileri bırakıp dans etmeye başlamasına bitiyorum..

Uykusu geldiğinde Caillou bebeğini, filini ve minik köpeğini eline alıp uyku moduna geçmesini çok seviyorum.

Oyun oynarken dalıp gitmesine, daldığında dilinin dışarıya çıkmasına, heyecanlanınca anne anne baaak baaak diye çığlıkları atmasına bayılıyorum.. :)

Oyun oynarken burnu aktığında anne didiyo, bay bay anne bay bay diye sümükle vedalaşmasına çok gülüyorum..

Bu böyle uzar gider.. Aslında ne zamandır mim oyunu oynanmıyor değil mi? Bunu mim yapalım blogcu dostlar ne dersiniz. Çocuğunuzun yaptığı ve sizin bayıldığınız 5 şeyi yazın. Süpper oldu bence :)) Ben üç kişiyi mimleyeyim. Onlarda devamını getirsinler. Disal  , uzun zamandan sonra sahalara dönenHalenzem ve zeynepciğim... Sizin veletler neler yapıyor yazın bakalım.. :))

Gelelim tarife. Peynir yemeyen çocuğa bile peynir yedirir bu peynir haberiniz olsun.. :) Yumşak dokulu taze ve tatlı peynir. Reçelle mükemmel uyum.. İşte tarif:

Mazemeler:

1 lt. açık tam yağlı süt
5-6 yemek kaşığı şeker
4 yemek kaşığı sirke

Hazırlanışı

1- Sütü derin bir tencereye alıp kaynatıyoruz. 5 dakika kaynattıktan sonra altını kapatıp 2 saat bekliyoruz. Üstü kaymak bağlamıştır. SOnra yeniden kaynatmaya başlıyoruz. Kaymağı alıyoruz. 10 dakikanın sonunda kısık ateşte kaynayan sütümüze şekeri ekliyoruz ve karıştırarak kaynatmaya devam ediyoruz. Sütümüz pembeleşmeye açık kahve rengine dönmeye ve suyu uçup yoğunlaşmaya başlayacak. Hafif yoğunlaştığında ve sütün rengi değiştiğinde altını kapatıyoruz. 5 dakika sonra sirkeyi ekliyoruz.
2- Sirke sütümüzü kesiyor. Temiz bir tülbentin içine boşaltıp sıkıyoruz. Tüm suyunu süzüyoruz. Şeklini almasını istediğimiz bir tabağa bastırarak koyuyoruz. Buzdolabına koyuyoruz. Servis yaparken koyduğumuz kaptan ters çevirerek çıkarıyoruz. 3 gün içinde taze taze tüketiyoruz. Afiyet olsun.

Sabah uyanır uyanmaz bugünün Ada ile baş başa geçireceğimiz bir gün olacağını düşünüp heyecanlanıyorum. Daha önceki İspanya gezimiz sırasında bir türlü fırsat bulamadığımız alışveriş konusuna el atmaya karar verdim. Mesut işi için hazırlanırken ben haritayı açıp Mango’nun outlet mağazasını araştırmaya başladım. Harita üzerinden işaretledim. Nasıl gidileceği konusunda plan yaptım. Ada ile hazırlandık. Mesut Ada ve ben yola çıktık. Önce otelin yakınlarındaki Pan isimli cafede kahvaltı ettik. Cafe çıkışında Metroya yürüdük. Metroyla aktarmalı şekilde gideceğiz. Bir noktada Mesut’dan ayrılacağız. Sırtımda çanta elimde Ada istasyona geldiğimizde Mesut’a hoşçakal dedik indik. Ada babası neden gelmiyor onu anlamaya çalışıyor. Resmen istasyonda bir trajedi yaşadık. Mesut camdan bize el sallıyor metro hareket ediyor. Ada BABAAAAAA diye böğürerek elimden çekeleyerek metronun arkasından yakalamaya çalışıyor. :) Ada’yı sakinleştirip metro çıkışında haritayı açtım hangi yöne gideceğimi, hangi çıkıştan çıkmam gerektiğini anlamaya çalışıyorum. O anda kalabalık dikkatimi çekti. İspanyolca bana bir şeyler söylüyorlar. Anlamıyorum. Saniyede önümüze etden duvar ördüler. Ve bana çıkışı gösteriyorlar. O anda fark ettim yerde yatan adamı. Meğer adamcağızın biri kalp krizi yada benzeri birşey geçirmiş yerde yatıyor sağlık ekipleri ise kalp mesajı yapıyorlar. Görevliler Ada adamı görmesin diye önümüzde etden duvar örmüşler. Hangi çıkış olduğunu bile anlamadan apar topar Ada’yı kucakladığım gibi atıyorum istasyondan kendimi dışarıya. Olayın şokundayım. İnanılmaz üzülüyorum. Adam evinden çıkmış belli ki işine ya da bir yere yetişme derdinde. Ve 2 dakika sonra ölümle pençeleşiyor. Hayat inanılmaz acımasız.

Çıktığımda nerede olduğumu haritaya bakarak kavramaya çalışıyorum, hangi yöne gitmeliyim. Bir taraftan Ada etraftaki dal parçalarını almaya, elimi bıraktırmaya çalışıyor. Elimden çekeleyen ada ile doğru olduğunu düşündüğüm bir yöne doğru gitmeye başlıyorum. Yalnız arkadaşlar, yürümek bazen bataklıkta hareket etmeye benziyor. ne kadar hareket edersen o kadar batıyorsun. Bilmediğin yöne doğru yürümekte aynen öyle. Yanlış yerse batıyorsunuz. :)

Yürüyüp, Ada ile etrafa bakıp doğru yönemi gidiyorum anlamaya çalışırken baya bir zaman geçiyor. Cadde, sokak isimlerini göremiyorum görsem haritada çözeceğim. Gördüklerim de haritada yok. O sırada yaşlı bir çift görüyorum. Harita üzerinden gitmek istediğim yeri soruyorum. İngilizce bilmemelerine rağmen ellerinden geldiğince anlamaya çalışıp anlatmaya çalışıyorlar. Pek başarılı olamıyorlar. 15 dakikalık boşa çırpınmanın ardından anlamış gibi yapıyorum. Lakin İspanya’da daha önceki gelişimde de öğrendiğim bir şey var ki bu insanlar feci yardımsever. Anlatamadıklarını düşünüyorlarsa seni alıp gideceğin yere ya da anlamadılarsa bambaşka bir yere götürebiliyorlar. :) peşine takılabiliyorlar.

Yürümeye devam ediyorum. İki turist bana yaklaşıp yol sormaya çalışıyor. İspanyol olmadığımı yabancı olduğumu söyleyince şaşırıyorlar. Çok benzediğimi söyleyip uzaklaşıyorlar. Geldiğim yoldan çıktığım metro istasyonuna dönmeye karar veriyorum o da ne. Yaşlı amca ve teyzeyle bilinç dışı konuşmamdan sonra yönlerimi tamamen karıştırıyorum. Ters istikamete yürüdüğüm halde metro istasyonundan uzaklaştığım gerçeğini haritada fark ediyorum. :)

Bu arada Ada mammmaamm mammamm diye sayıklamaya başlıyor. Bir taraftan oturup çay kahve içip bir şeyler atıştıracağımız mekan bakmaya başlıyorum.

Bu arada 2-3 kişi daha durdurup yol sorduğumu da söylemeden geçmek istemem. Ada’ya muffin alıp yürümeye devam ediyoruz. Sonunda rastlantısal olarak bir caddeye çıkıyoruz. Caddenin adı hala yazmıyor. Ama sağda solda outlet yazıları görüyorum. Kendimden geçiyorum. Burası olmalı burası olmalı diye kendi içimde çığlıklar atarak bir sağa bir sola kendimi savura savura koşuyorum. :))

Neee 5 euroya çizmemi Koş zerrin, neee elbiseler 10 euromu koşşş zerrin. Sanki rüyadayım.. :) Ya da Merter sokaklarında dolaşıyor gibiyim :))))

O anda bir ışık gözümü alıyor O ışık Mango outlet yazısı. Tanıdık bir yüz görmüş gibi topuklarımı popoma vurarak Ada’yı tek kolundan tutup çocuğun ayaklarını yerden keserek Mangoya adım atıyorum :)))) Amanın o andan sonrasını hatırlamıyorum. 10 larca parçayı elime alıp Ada ile deneme kabininde deneyip sepete atıyorum. :) Fiyatlar oldukça makul. Deneme kabininde pantalon denerken bir koku burnuma çalınıyor. Ama öyle böyle değil. Ada’ya bakıyorum. Oğlum bu sen değilsin değil mi bakışı bu. Ada’da bana yooo anne benim ben diyerek pis bir sırıtmayla ve bakışla cevap veriyor. Ne yapacağımı düşünmeye çalışıyorum. Otel çok uzak. Cafelerde değiştirme yeri yok. Yakınlarda dışarıda bank v.s. de yok. Görmedim. Alışverişi sonlandırıyorum. Aldığım eşyalarla kasaya gidip ödeme yapıyorum. Kasadaki kıza durumu anlatıyorum. Görevlilerin kullandığı tuvaleti kullanabileceğimizi söylüyor gayet kibar. Daracık bir tuvalette Ada’nın altını temizliyorum. Benim için 10 defa kaybolmaya bedel pozisyonlarda ve zorlukla.. Poşetler elimde Ada’nın bezi sırt çantamda. Koku yayarak mango’dan çıkıyoruz. Önce çöp sonra otele doğru yola çıkıyoruz. Çok fazla şey almayayım taşımak zor olacak desem de kendi kendime tutamamış olduğumu dolu poşetleri taşırken elim acıdığında fark ediyorum. Metro istasyonuna gitmeye çalışıyoruz. Hani sevgili okuyucum yukarıda yanlış yola girmek bataklık gibi kelimelerin olduğu bir cümle kurmuştum yaa aynen bu durum için geçerli. İlerledikçe Metrodan uzaklaştığımı anlıyorum. Artık haritaya bakabilecek ellere de sahip değilim. Ellerim poşet ve Ada ile dolu. Karşıma çıkanlara soruyorum. hepsi sanki ne garip bir soru der gibi bakıp bana acıyor ve çoook çoook uzak diyor :) Nasıl yanlış istikamete yürüdüysem artık. Otobüs durağı görüyorum. Gittiği noktalara bakıyorum. Metro istasyonuyla çakışan bir durak görüyorum. O otobüsü beklemeye başlıyorum. Otobüs geliyor. Biniyorum. O anda bindiğimde anlıyorum ters istikamete gittiğimizi ama iş işten geçiyor :) Yolun karşısından binmem gerektiğini düşünemediğime kızıyorum. Şükür ki Ada’nın keyfi yerinde ve sorun çıkarmıyor. Sonraki durakta iniyoruz. Yolun karşısına geçip otobüs durağı buluyoruz. Otobüse binip istasyonu bulup metroya biniyoruz. Aktarma yapacağımız noktada yine karıştırdığımı farklı bir yöne gidip yine geri dönüp sonra doğru yöne gittiğimden kısaca söz etmek istiyorum. :)) Tüm dengem altüst olmuş ve feci yorgun şekilde otele varıyoruz. Eşyaları koyarken Ada’nın ayakkabılarıyla yatağa uzanmış ve horlaya horlaya uyumaya başlamış olduğunu farkediyorum. Yanına uzanıp kitap okuyup dinleniyorum. Ada uyandıktan sonra giyinip La Ramblas’a gitmek için otelden çıkıyoruz. Yakınımızda ki Sagra da Familia durağından Metroya binelim hem de günüm güzelleşsin diyerek oraya yürüyoruz. Ada kilisenin önündeki parkta oynarken ben de göz ziyafeti çekiyorum.

La Ramblasta Mesut’la buluşuyoruz. Pazar’a gidip meyve suyu alalım akşamda yemek için meyve alalım diyoruz. Bir şeyler alıp dolaşıyoruz. Akşam yemeği için pizza yiyelim istiyoruz. Hem İspanyol yemeklerinin yapıldığı hem de İtalyan mutfağına sahip bir rest. buluyoruz. La Crema Canela isimli rest. giriyoruz. Nefis pizzalar,, patates bravas, kalamar ve kendi özel şaraplarıyla yemeğimizi tamamlıyoruz. Yürüyüş yaparak metro istasyonuna varıyoruz. Günün yorgunluğunu atmak için mışıl mışıl uyuyoruz..

Not: Fotoğraflar yazı ile bağlantılı değildir. O gün içinde çektiğim hoşuma giden fotoğrafları koyuyorum. Mango outleti anlatırken çikolata fotoğraflarının olma sebebi budur :)))

İspanya’dan geldikten sonra günler daha bir aynı gelmeye başladı. Oldum olası tatilden geldikten sonra mutsuz olurum ve depresyondayım şarkısı eşliğinde yorganı kafama çeker yatarım.. :) Tatilleri o kadar severim ki rutin hayatıma geri döndüğümde hayatımın rutinliği daha bir rahatsız eder beni.

Havanın soğuk olması, küçük bir çocuğunuzun olması, yapmak istediğiniz şeyleri yapamamak, sabah uyandığınızda gökyüzünde güneşi görememek….  Kitap okuyamamak, film izleyememek, hobilerinize vakit ayıramamak, spor yapamamak …

Ada gündüzleri uyuyan, düzen kurduğunuzda o düzene uyan bir çocuk. Şanslıyım.. Gündüz uykusu benim nefes aldığım önemli anlardan biriydi. O uyuduğunda uyuduğu 1 saat içinde neler yapacağımı hayal edip, uyanacak stresi ile hiç birşey yapamadan o bir saati tüketirdim. Akşamda 10-oo, 10-30′a kadar Ada’ya empoze olmuş vaziyette takılıp ardından günün yorgunluğuyla tembel tembel uzanıp bir şey yapamadan günün bitmesi inanılmaz moralim bozulurdu..Ve her gün bu koşturmacanın devam etmesi, bunu fark ederek yaşamak ayrı bir zulüm..

Tatilden sonra bu böyle gitmez dedim. Ne yapmalı? Ada’nın uyku düzenini ayarlamalıydım. Doktorumuz 2 yaşından sonra gündüz uykularını kesmemez gerektiğini söylüyor. Hava karardığında çocuk uyumalı, hava aydınlandığında çocuk uyanmalı diyor. Nasıl olur olur mu ki diye diye denemeye başladım. Şu anda Ada sabah 7′de kalkıyor ve tüm gün uyumuyor akşamda saat 8 gibi uykusu gelip uyuyor. Arada 1-2 sefer gündüzleri feci uykusunun bastırdığı anlar oluyor elbette o anları geçirmek çok önemli. Onu uyanık tutmak için oldukça uğraşıyorum. :)

Ama ohh dünya varmış dedim. Akşam saat 8′de uyuduğunda neler neler yapılıyormuş. Her an uyanacak stresi olmadan film izlemek, filmden sonra kitap okumak, mutfağa girip bir şeyler hazırlamak, dergi karıştırmak, fotoğrafları düzelemek v.s. v.s. Kendime ayrılmış kesintisiz bir zaman…

Bu mesele beni depresyondan uzaklaştırdı kendime getirdi. Arada güneşte yüzünü gösterip cücük ceee yapınca keyfime diyecek yok anlayacağınız. Bir de yukarıdaki kurabiyelerden yapıp çayıma bandırıp bandırıp yiyince Allllaaaaahhh :)))

Tarifi vereyim. Hoşunuza gideceğine eminim. Bu arada hala facebook sayfamı beğenmediyseniz cık cık cık derim. Hadi gelin orada çok eğleniyoruz.. :) www.facebook.com/misssgibi

 Malzemeler.

100 gr oda sıcaklığında tereyağ,
1 su bardağından 1 parmak az şeker
1 yumurta,
150 gr bitter çikolata,
100 gr. ceviz,
1 paket kabartma tozu,
1,5-2 su bardağı un.

Hazırlanışı:
1- ROndoya ceviz, çikolata parçaları ve şekeri koyup çekiyoruz. Çok ince olmayan iri parçalar elde ediyoruz.
2- Oda sıcaklığında yumuşamış tereyağ, yumurta ve rondodaki malzemeyi bir kaba koyup yavaş yavaş un ekleyerek yoğuruyoruz. Arada kabartma tozunuda katıyoruz.
3- Ele yapışmayan hafif yumşak bir hamur elde edince ceviz büyüklüğünde parçalar alıp yağlı kağıt serili tepsiye diziyoruz.
4- 180 derece fırında pembeleşince fırından çıkarıyoruz. Fırından çıktığında çok yumşaktır. Soğuduğunda kendini toparlar. Afiyet olsun.

Metroya atlayıp La Ramblas’a gidiyoruz. Sağa sola bakarken nerede kahvaltı edeceğimizi karar veremez halde dolaşıyoruz. O anda eski dost carrefouru görüyorum. Koşarak geçiyorum kapısından. Mesut arkamdan bakakalıyor. Bizi doyuracağım diye bağırıyorum :))) Minik İtalyan ekmekleri, birkaç çeşit peynir alıp çıkıyorum marketden. Caddede bulunan bir bankta sandwich hazırlıyorum. ELimiz de sandwichlerimiz yiyerek dolaşıyoruz. O anda ünlü tarihi pazar yerini görüyoruz. Floranca’da ki kapalı pazardan sonra gördüğüm en nefis yer. Her gün gidip içinde dolaşacağımı sonraki yazılarda da göreceksiniz :)))

Pazar yeri öyle şahane ki ne yiyip ne içeceğinize şaşırıyorsunuz. Özellikle taze meyvelerin ve meyve sularının bulunduğu tezgahların önünde durup seyre dalmak şahane :)

1 euroya değişik karışık meyve sularından alıyoruz. Ada her zamanki gibi sade portakal suyunu hüpletiyor. Değişik, egzotik kuru meyve ve çerezlerin bulunduğu tezgahtan çerezimizi alıp dolaşmaya devam ediyoruz. Pazarda deniz ürünlerinin bulunduğu tezgahlar, meyve sebze tezgahları, Kırmızı et, tavuk, bakliyat, şarküteri her türlü ürünü bulabilmeniz mümkün. Bunun dışında pazarın içinde mini barlar, tapascılar ve yiyecek alanları da mevcut. 

Pazar alanının olduğu yerde minik bir cafede sabah çaylarımızı içiyoruz. Buz gibi, kahve kokulu çaylar. Burnumda tutuyor bergamot aromalı cayır cayır sıcak çay.. :))

La Ramblas caddesinin Catalunya durağından limana doğru yürüyoruz. Bu yol boyunca sağlı sollu meydanların bulunduğu alanlar var. 4 tarafı binalardan oluşan ortaları boşluk alanlar. Bu alanlardan birine giriyoruz. Ortada havuz etrafında bir sürü restaurant ve oteller mevcut bir yer burası. Ada havuz kenarında kuşların olduğu alanda olabildiğince mutlu koşturuyor. Biz de nefes alalım diyerek oturup dinleniyoruz.

La ramblastan yürürken bir taraftan birşeyler yiyip içeceğimiz bir mekan arayışına giriyoruz. Turistik yerlerden uzak durmaya çalışıyoruz. Merkezde görünen turistler için ayakaltı yerlerin hem gereksiz yere pahalı hem de leziz olmayan şeyler sunduklarını düşünüyorum. Neyse mesutun o şahane cep telefonundaki programdan Milk isimli bir mekan buluyoruz. Oraya doğru yürüyoruz. Bu arada girdiğimiz sokakta yasemin’İn fotoğraflarında gördüğüm Caramel isimli dükkan karşıma çıkıyor. Çığlık atarak koşuyorum o dükkana. İçeride şekerler yapılıyor. Şeker hamuru değil sevgilid ostlar bildiğimiz şeker. Ve üstte gördüğünüz yatak odası toplasanız avucunuz kadar ve tamamı gerçek şekerden yapılmış. Eritilmiş şekil verilmiş ve donmuş… İnanılmaz ayrıntılar var.. Tüm evi dekore etmişler salon, banyo v.s.. Milk isimli cafe’de mola veriyoruz. Yaş ortalaması 18-20 :) İnanılmaz kalabalık. Masalarda iştah açıcı tabaklar. Ada bu arada kucağımda uyuyor. Oturup birşeyler yiyip içiyoruz. Dinlendikten ve Ada uyandıktan sonra kalkıyoruz. Yolumuzun üzerinde içinde hayvanat bahçesinin de bulunduğu kocaman bir park olduğunu görüyoruz harita üstünde. Hava harika. Oraya yürümeye karar veriyoruz.

Parkta Ada inanılmaz keyifli çimlerde yuvarlanıyor. Etrafta bir sürü insan yerlerde, çimlerde .. Bir köşede 2 adam. Adamın birinin elinde 2 sopa ikisini birbirine bağlayan bir ip ve su kovasının içinde deterjan dolu. Sopalı ipi kovaya daldırıp çıkarıyor sonra esintiyle kossskocaman balonlar yapıyor. Ve çocuklar etrafında çığlık çığlığa dönüyorlar.. Uzun süre izliyoruz. Pek keyifli..

 Karnımız acıkıyor. La ramblas’a yürümeye karar veriyoruz. Farklı bir yoldan dönüp dolaşıp catolunya meydanına çıkıyoruz. Harika havuzların ve meydanın bulunduğu yerde oturup şehri dinliyoruz. Bu arada Ada kuşların peşinde koşturuyor. Diyeceksiniz ki bu kız hiç Ada’nın altını değiştirmedi. Değiştirmez olurmuyum. Değiştirdim ama nerede?? hiç bir mekanda alt değiştirme yeri yok – en azından ben görmedim. Tuvaletler oldukça küçük. Alt değiştirmek bu nedenle oldukça güç. Biz dışarda şipşak şekilde bankta alt değiştirdik :))) Bizim gibi diğer tursitlerde bu şekilde yapıyorlar.. Başka yönteminiz yok gibi..

Neyse, restaurant konusunda yine Mesut’un telefonundaki programdan yardım alıyoruz. Harika bir restaurant. Şu anda ismini veremiyorum yakın zamanda yazacağım. Notlarımın arasında olmalı.. Tapas tabağı, patates bravas ve avakadolu ballı hardallı somon ve ev şarabı alıyoruz. Herbiri de oldukça leziz. Günün yorgunluğu, güzel yemek sonrasında küçük bir gezintiden sonra metroyla otelimize geri dönüş yapıyoruz. :)