TRABZON EKMEĞİ
10 günde olup bitmiÅŸti herÅŸey. Gidiyormuyuz ? diye sormuÅŸtu Mesut . Gidiyoruz…. demiÅŸtim. Bıktım Ä°stanbul’dan..
Ä°stanbul’da yaÅŸayan tanıdığım herkesin hayatları için bir B planı var. (kaçmak lazım derler, bir köye yerleÅŸeceksin, çifçilik yapacaksın ya da buralardan kaçıp egede bir balıkçı köyüne yerleÅŸmeli, balık tutmalı, misss gibi bahçendeki yeÅŸilliklerle beslenmeli, gibi gibi.) Ä°stanbul’da yaÅŸamak için bu gereklidir. Olmazsa olmazdır. Lakin eÄŸer B planı yoksa kiÅŸinin umutsuzluÄŸa ve karamsarlığa düÅŸmesi, mutsuz olması çok doÄŸaldır. Çünkü ÅŸehir mutsuzluk ve keÅŸmekeÅŸ üretir. EÄŸer bakışınız karaysa herÅŸey gözünüze batar. Sizi iyice içine çeker. Ä°ÅŸte benim 4,5-5 yıl önceki durumumda böyleydi.
Ä°ÅŸten ayrılmıştım, kendime minik bir cafe açmak gibi bir hedef koymuÅŸtum. KoymuÅŸtum ki birazcıkda olsun mutlu olabileyim. Cafe için Kozayatağı’nda yer bile bulmuÅŸtum. Ä°ÅŸte o döneme geliyor Mesut’un Kıbrıs’ta ki iÅŸ teklifini aldığı an.
Ama üniversiteyi bitirip , çalışmaya baÅŸladığım günden beridir, Akdenize yerleÅŸmek lazım, bir köye, bahçesi olan bir eve, kedilerim, köpeklerim olsun, domatesimi, biberimi kendim yetiÅŸtireyim, iÅŸte hayat bu derdim. O karamsarlığa gömüldüÄŸüm anlardan bu B planını düÅŸünerek kurtulurdum. Ä°ÅŸte Mesut Kıbrıs’a gidelim mi dediÄŸin de düÅŸünmeden evet deyiÅŸim bundandı.
Daha önce Kıbrıs’ı hiç görmemiÅŸtik. Ben evet dedikten birkaç gün sonra Kıbrıs neye benziyormuÅŸ bir görelim istedik. Atladık uçaÄŸa birkaç günlüÄŸüne Kıbrıs’a geldik. 3 günün sonunda burada yaÅŸarız, çok da mutlu oluruz dedik.
DönüÅŸümüzde arkadaÅŸlarımızla evimizde toplanıp veda gecesi yaptık. 30-35 kiÅŸi toplanmıştı bizler için. EÄŸlendik, keyiflendik, burulduk, aÄŸladık.. Ertesi hafta Kıbrıs’a yerleÅŸmek üzere Ä°stanbul’dan kalkan uçaÄŸa biniyorduk hüngür hüngür aÄŸlayarak, içim buruk ÅŸekilde… Ä°stanbul’dan ayrılmak deÄŸildi sorun, bizi üzen ÅŸey sevdiklerimizden ayrılmaktı.
Ve o günden bugüne tam tamına 4 yıl geçti. Kıbrıs’ta hiç ummadığım kadar mutlu bir dönem geçirdim. Yüzümde gülümseme hiç sönmedi. Burası bana öyle iyi geldi ki.. Ruhumu dinlendirdi. Hayata bakışımı deÄŸiÅŸtirdi. Beklentilerimi gözden geçirmemi saÄŸladı. Ben kimim? ne istiyorum? sorularına cevap verdirdi. Ä°stanbul’da yaptığımız kurtuluÅŸ planımızı uygulamamızı saÄŸladı. Ve hayatda eÄŸer bir ÅŸeyi yapmak istiyorsan, istemenin yettiÄŸini, bunun ne kadar kolay olduÄŸunu bize gösterdi.
Åžimdi Ä°stanbul’dan buraya gelirken ki aynı burukluÄŸu yine yaşıyorum. Çünkü o çok sevdiÄŸim, yüzümdeki ışığı soldurmayan, hayata umutla ve mutlulukla bakmayı saÄŸlayan yerden, Kıbrıs’tan bu ay sonunda ayrılıyoruz – taşınıyoruz. Ufukta bizi istabul bekliyor.
Bu kararı almaktaki en önemli sebebimiz oÄŸlumuz elbette. Onun yanında dedeleri, ananesi, babannenisi olsun, dayısı, amcaları, halası, teyzeleri olsun istiyoruz. Bizim geçirdiÄŸimiz gibi mutlu bir çocukluk geçirmesini, onu sevenlerin yanında, sevgi dolu bir ortamda büyüsün istiyoruz. Kucaktan kucaÄŸa gezsin, bizim çocukluÄŸumuzu bilen ninelerin, dedelerin dizlerine oturup bizim çocukluÄŸumuzu dinlesin istiyoruz. DilediÄŸince onu sevenlerin yanında şımarsın, kahkahalar atsın istiyoruz.
Kısacası yeni bir hayat bizi bekliyor. Yenilikler insanı korkutsada, insanın hayatını temize çekme fırsatı verdiÄŸi için ferahlatıyor.. Hele o deÄŸiÅŸiklik olumlu sonuçlanırsa tadından yenmiyor :)
Tıpkı üstte gördüÄŸünüz Trabzon ekmeÄŸi gibi :)))) Bu yazıyla ekmeÄŸi nasıl baÄŸlarım diye çatlayacaktım. Ä°ÅŸte baÄŸlandı gitti. Tarif ekmek sanatı isimli siteden. Biz çok beÄŸendik. Yiyip yuttuk :) Denemeniz ÅŸiddetle tavsiye edilir.
Malzemeler:
250 gr. Beyaz un
250 gr. Tam BuÄŸday Unu
375 ml. kaynatılmış ılımış su.
1 Yemekkaşığı Sızma Zeytin Yağı.
1/2 Yemekkaşığı tuz.
1,5 tatlı kaşığı kuru maya
1 tatlı kaşığı şeker
Hazırlanışı:
1- İki tip unu bir elek yardımıyla bir kaba eleyin. İkisinin iyi şekilde birbirine karışmasını sağlayın.
2- Ardından tuz, zeytinyaÄŸ eklenir. Suyun içine konulmuÅŸ eritilmiÅŸ mayalı ve ÅŸekerli su una eklenir. Elinizle yoÄŸurabilirsiniz.
3- EÄŸer ekmek makinanız varsa önce maya sonra ÅŸeker sonra un ve ılık su, yaÄŸ ve tuz eklenir. Hamur yoÄŸurma modunda çalıştırılır.
4- Elde yoÄŸuruyorsanız 10 dakika boyunca ekmeÄŸi yoÄŸurmalısınız. Üzerini nemli bir bezle örtüp 45 dakika soÄŸuk ortamdaysanız 1 saat dinlendirin. Ardından haamuru çıkarıp ezerek zarf ÅŸeklinde katlayıp yeniden kabın içine koyup üstünü kapatın. Bu iÅŸlemi 30 ar dakika aralarla iki kez tekrarlayın.
5- Ekmek makinasından çıkardığınız hamurunuzu, ya da yoÄŸurduÄŸunuz hamurunuzu YaÄŸlı kağıt serili tepsinin üzerine küçük bir parçayı ayırarak yuvarlak hale getiriniz. Küçük parçayı saç örgüsü gibi yapıp ekmeÄŸin üzerine su yardımıyla yapıştırın. Ekmek hamurunun üzerine bez örterek 45-60 dakika daha mayalandırın. Üstüne su sürerek önceden ısıtılmış 170 derecelik fırında 30-40 dakika piÅŸirin. Izgara üzerinde soÄŸutup, ekmeÄŸi bir beze sarılı halde dinlendirip afiyetle yiyebilirsiniz. kesilmesi bıçak deÄŸmesi için en az 1 saat beklemelisiniz. Yoksa bıçağın deÄŸdiÄŸi yerler hamurlaÅŸacaktır. Afiyet olsun.
İstanbul doğup, büyüdüğüm ve asla kopamıyacağım bir şehir. Benim vatanım.
Ama hele haftanın 5-6 günü trafikte zaman geçiriyorsanız, bazı dönemlerde gerçekten sizi yoran bir şehir. İşte öyle bunalım dönemlerinde ki bana çok fazla olmaz bu :) İnsanın alıp başını şöyle bir ay kadar biryerlere kaçası geliyor. Keşke herkesin imkanı olsa.
Dönmene sevinenlerden biriyim bende,biliyorsun. Biliyorsun değil mi? :)
İnşallah üçünüz içinde Kıbrıs günlerini aratmayacak güzellikte günler bekliyordur burda sizi..
Ekmek şahane, ye bitir beni diyor resmen.:) Ellerine sağlık bitanem..
Yorum yapan papatya prenses — 08 Kasım 2009 @ 10:55
Zerrincim merhaba:) Hakkınızda hayırlısı olsun inşallah! Bu hayali gerçekleştirebilmek ne güzel! Sizin adınıza çok sevindim:)) Hoşgeliyorsunuz şimdiden:)) Öptüm:))
Yorum yapan sebla — 08 Kasım 2009 @ 10:55
Ne güzel anlatmışsınız.Evet herkesin bir B planı var. Olmalı belki…
Benimde kızkardeÅŸim bundan 8 yıl evvel eÅŸiyle her ÅŸeyini bıraktı,evini kiraya verdi ve KaÅŸ’a yerleÅŸti.Orada çok mutlu.Sadece bizden ayrı , tek derdi bu.Ama öylesine alışmışki!”’Ä°stanbul’a tekrar dönsek biz bunalıma gireriz ”diyor.Sakinlik, huzur ve doÄŸayla kaynaÅŸmışlar adeta.Kimbilir kızları okul çağına gelince onlarda döner gelir.Hangisi daha iyi olur bilemiyorum ama umarım sizin için bu dönüş çok çok daha hayırlı ve hoÅŸ olur:)
Yorum yapan Ä°NCÄ° — 08 Kasım 2009 @ 10:55
O kadar yazdımki ekmeği atlamışım:) Buradan nefis gözüküyor eminim oradan dahada nefistir.Elinize sağlık:)
Yorum yapan Ä°NCÄ° — 08 Kasım 2009 @ 10:55
harika bir haber bu :) Yine kozyatağı olsun komşuculuk olsun isterim ben :):)
öpüyorum :)
Yorum yapan zeya — 08 Kasım 2009 @ 10:55
Ä°stanbul’a geliyorsun öyle mi!
Harika haber çok çok sevindim ama şunu diyeyim bu kaosun kucağıan geldiğin içinde üzüldüm.
Bende papatya gibi İstanbul sevenlerdenim ama uzaktan sevmekte lazım bazen derim çünkü gün geçtikçe tüketen bir hali var..
Amma velakin genede Ä°stanbul!
Hayırlı olsun inşAllah ufaklık içinde sizin içinde gel sizleri buralarda görmek nasib olsun minicikle:)
Ekmek içni eline sağlık bu halinlede üretmeye devam bu ekmeklede ilgili ramazan pidesi misali fikir üretimleri yaptın mı uygulamalı hemde?
:))))))))
Yorum yapan Zeynep — 08 Kasım 2009 @ 10:55
Canım hakkınızda hayırlısı olsun…
Ama oÄŸluÅŸun için en güzelini düşünmüşün inÅŸlh hayalindeki herÅŸey gerçek olur ve nenelerinni dizlerinde senin ve babasının çocukluÄŸunu dinleyerek büyür….
Yorum yapan aslı — 08 Kasım 2009 @ 10:55
canım öncelikle verdiÄŸiniz karar inÅŸallah hakkınızda en hayırlı olanıdır gerçekten çocukların sevgiyle ve sevenleriyle büyümesi çok güzel artık oÄŸlun üniversiteyi Kıbrısta okur belki tekrar dönersin:))))ekmek süper ellerine saÄŸlık…
Yorum yapan dilekkmutfakta — 08 Kasım 2009 @ 10:55
Hersey de bir hayir vardir.Umarim aldiginiz bu yeni karardan asla pisman olmassiniz.
En azindan indirimli satis zamanlarini kacirmamis olacaksin.
Yeni hayatinizda bol sanslar diliyorum.
Sevgiyle ve dostca kal.
Yorum yapan THESUUUR — 08 Kasım 2009 @ 10:55
DeÄŸiÅŸiklik hayırlı olsun Zerrincim,sizleri mutlu bir hayat bekliyor her zamanki gibi…
Yorum yapan delfina — 08 Kasım 2009 @ 10:55
ZERRİNCİM MERHABA YENİ KARARINIZ İNŞALLAH HAKKINIZDA HAYIRLI OLUR İSTANBUL GÜZEL BİR ŞEHİR AMA ORADAN AYRILINCA SAKİN YERLERE ALIŞINCA ZOR GELİYOR BEN BU SENE BİR KAÇ GÜNLÜĞÜNE GİTTİM TRAFİKTEN ÇOK BUNALDIM AMA ŞİMDİ İSTANBULUN SAKİN SEMTLERİ VAR
İKİ TARFTADA BEN YEŞİLYURTTA OTURUYORDUM ORALAR HALA GÜZEL AMA ÇOCUĞUNUN AİLENİZLE BÜYÜMESİ GÜZEL BİR FİKİR ÇÜNKÜ AİLER ÇOK ÖNEMLİ
BENDE URDA ÇOK MUTLUYUM AMA SADECE AİLEMİN EKSİKLİĞİNİ DUYUYORUM
AMA BİZDE 3 SENE SONRA MEMLEKTİMİZE GİDECEĞİZ ALLAH KISMET EDERSE
EKMEK ÇOK GÜZEL GÖRÜNÜYOR BENDE EVDE YAPILAN EKMEĞİ ÇOK SEVİYORUM
SEVGÄ°LER
Yorum yapan ayÅŸe — 09 Kasım 2009 @ 10:55
canım herÅŸeyin hayırlısı…
çokda güzel düşünmüşsünüz…aslında benimde yıllardır içimde bir uktedir….
keÅŸke kızım akrabalarımdan ayrı büyümeseyd…hep iç içe olsaydık..benim tattığım o zevki hiç tatmadı ve ailemde tadamadı …..
kararın ve ekmeÄŸin harika…ellerine saÄŸlık:)oh bende baÄŸladım:)
Yorum yapan disal — 09 Kasım 2009 @ 10:55
Heycanla bekliyorummmmm
Sık sık görüşeceğiz ne güzellll:)
HoÅŸgeliyosunuz
Yorum yapan Müge — 09 Kasım 2009 @ 10:55
Zerrin’ciÄŸim, herÅŸey gönlünüzce olsun. BebeÄŸin onu sevenlerle beraber büyümesi harika olacaktır eminim. Ekmek müthiÅŸ olmuÅŸ, hiç cesaret edemedim ekmek yapmaya. Yapanları da alkışlıyorum. Ellerine saÄŸlık..
Yorum yapan Hülya — 09 Kasım 2009 @ 10:55
Böyle bir fedakarlık herhalde ancak bir kuzucuk için yapılabilirdi.. Yine de taktire şayan bir davranış bence.. HErşey gönlünüzce olsun..
Yorum yapan Filiz — 09 Kasım 2009 @ 10:55
Buraya gelseniz daha mutlu olurduk ya yeÄŸenim nerede mutluysa, annesiyle babası nerede onun daha mutlu olduÄŸunu düşünürse ben de onlar için mutlu olurum Zerrin’ciÄŸim. Åžans melekleri hep yanında olsun!
Yorum yapan tijen — 09 Kasım 2009 @ 10:55
canım miss ne diyeceÄŸimi bilemedim .bi tuhaf oldum bak ÅŸimdi. 4 yılda çok alıştığın kıbrıstan ist a dönmek, yeniden bir düzen oluÅŸturup onun bir parçası olana dek uÄŸraÅŸmak…bu arada anne olmak…hepsi karmaşık ÅŸeyler gibi görünsede bu uÄŸraÅŸlar bizi ayakta tutuyor aslında.ayy bana felsefe yapmak yakışmıyor:))hadi gelll oÄŸlanın büssüüüürüüüü blogteyzesi var hoppidi hoppidi hoplatırız biz de onu inÅŸllh:))çok öpüyorum canım.
Yorum yapan leyya — 09 Kasım 2009 @ 10:55
Şehir hayatından bunalmış biri olarak umarım buralara çabuk alışırsınız diyorum. Anne/baba olmanın sorumluluğu ne zor daha miniş gelmeden hayatınız onun için yön değiştirmeye başlıyor bile :))
Yorum yapan Burcu — 10 Kasım 2009 @ 10:55
çok sevindim çooook…hayırlısı olsun zerrinim.
mutlu mutlu yaşayın, güle güle büyütün yavruyu inşallah:)
ekmek nefisss…elelrine saÄŸlık canım
öpüyorum
Yorum yapan zeynep — 10 Kasım 2009 @ 10:55
Zerrincim dün yorum yazmıştım ama şimdi göremedim, bebek için tebrik ederim ve yeni başlangıçta herşey gönlünüzce olsun
Sevgilerimle
Yorum yapan Neslihan — 10 Kasım 2009 @ 10:55
Canım Zerrincim ne güzel anlatmışsın.
Hala gelemedin İstanbula geçen yıldan beri beklliyoruz seni dört gözle.
Herşey gönlünce olsun
Sevgiler
Yorum yapan julide — 10 Kasım 2009 @ 10:55
Canım Zerrincim ne güzel anlatmışsın.
Hala gelemedin İstanbula geçen yıldan beri beklliyoruz seni dört gözle.
Herşey gönlünce olsun
Sevgiler
http://www.perilermutfakta.blogspot.com
Yorum yapan julide — 10 Kasım 2009 @ 10:55
canım benim ne güzel yazmışsın yine…yazını bir solukta okudum..içimden Zerrin’in bebiÅŸinin hayat hikayesi ÅŸekillenmeye baÅŸlıyor diye geçti..duygulandım öyle iÅŸte…yeni bir sayfa açılıyor,küçük bir bebeÄŸin ayak izleri geliyor…elbette, sevdiklerinin arasında nakış gibi iÅŸlenecek güzel olan her ÅŸey,bebiÅŸin ruhuna..masallar anlatacak büyükleri olmalı yanında,ninelerinin elinden ekmek yemeli…tüm hayallerinin gerçekleÅŸmesini candan dilerim…saÄŸlıcakla kalın…
Yorum yapan Anonim — 10 Kasım 2009 @ 10:55
canım az önce isimsiz giden mesaj benim…epeydir yorum yazmadığım için unutmuÅŸum:))
Yorum yapan inciceylan — 10 Kasım 2009 @ 10:55
istanbul da yaşamıyorum yaşamayı da düşünmem
ama çok güzel bir şehir buram buram tarih ama insanlar bunu hiç düşünmez ben izmitin küçük bir kasabasında tüm izmit ayaklarımın altında yaşıyorum
kartaepeye yakın biryer
insan kendi ektiği domatesi biberi salatlığı yiyince başkası yavan geliyo
ama olsun umarım herşey gönlünüzce plsun
bebiÅŸle size mutluklar
istnbl da
Yorum yapan inci — 10 Kasım 2009 @ 10:55
kararına çok sevinidm..
inan en güzel kararı vermişsiniz.
çocukların kalabalık aileler içerisinde büyümesi..herzaman avantaj olmuştur..
sende bunu çok güzel bir şekilde değerlendieceksin inş..
artık herÅŸey çocuklarımız için deÄŸilmi…:))
ellerine sağlık..bizim oraların ekmeğini yapmışsın arkadaşım..
uyyy bayuldum daaa…:))
öpyorum…
Yorum yapan yesildomates — 10 Kasım 2009 @ 10:55
Oglun icin düsüncelerin beni cok duygulandirdi. Kendi kendime “Biz?” Diye sordum… Aslinda bizim de hicret palnalrimizin ardin da hep bu düsünce vardi. Ama bir türlü istedigimiz yer de olamiyoruz!
Senin adina cok ama cok sevindim. Insan kökleriyle büyüyünce kimligini bulur.
Yavrun bu acidan cok sasli.
Yeni hayatinda basirilar canim…
Yorum yapan lavantin — 11 Kasım 2009 @ 10:55
Hadi hayırlısı… Çocukların sevgiyi, ilgiyi, ÅŸefkati öğrenebilmesi için gerçekten büyüklerle beraber olmak çok önemli. HerÅŸey gönlünüze göre olsun. Sevgilerimle.
PINAR
Yorum yapan PINAR — 11 Kasım 2009 @ 10:55
HERÅžEYÄ°N HAYIRLISI OLSUN………
Yorum yapan guzela — 11 Kasım 2009 @ 10:55
Canım benım hakkınızda hayırlısı olsun.Senı oralarda tanımıştım .Insallah yıne goruşebılırız.Senı kocaman optum.Hersey gonlunce olsun..Aılenın yanında buyuyen cocuklar ınankı daha mutlu .Buyuklerle bırlıkte olmak herzaman ıyıdır.
Yorum yapan OZAY — 11 Kasım 2009 @ 10:55
Zerrin’im MIsss’im,
Ellerine saglik, harika olmus, ve de resimlerde de harikasin.
Sevgilerimi gonderiyorum ve de guzel bir hafta diliyorum…
Yorum yapan Aybike — 11 Kasım 2009 @ 10:55
Öncelikle herşeyin hayırlısı olsun ..
Ä°stanbul’u gezerken hayran olup sevmemek mümkün deÄŸil… Ama iÅŸ orada yaÅŸamaya gelince… benim için hayali bile olumsuz… Bir yandan orada yaÅŸama kavgası verenlere hayran olurken bir yandan da baÅŸka bir seçeneÄŸi deÄŸerlendiremezlermiydi ki diye düşünmeden duramayanlardanım.
Bir baÅŸka karasal ortamda nasıl yaÅŸanır onu da bilmem zira pencereyi açınca denizi görmeden, limandaki gemileri seyretmeden deniz kokusunu getiren rüzgarı duyumsamadan taze çıkmış balıkların tezgahları arasında dolanmadan yaÅŸayabilmekte bizim için zor, alışınca…
Ama gönül en fazla da yakınları ve dostları arıyor, ağız tadı ile…
Buralarda bu ekmeklerin çeşitlerini zaman zaman alıp bitirmeye uğraşıyoruz, hele de kalabalık olunca sohbet muhabbetle bir güzel gidiyor ki. Bir de sıcak çıkmışsa yanında bol tereyağı bal reçel, oh..
Neyse hepimiz yaÅŸamında bu gibi nokta dönüşümler oluyor, ailecek sevgi ve selamlarımızı yollarken, saÄŸlık içinde yaÅŸam diliyoruz…
Tekrar HoÅŸgeldiniz….
Yorum yapan gittiklerimden - SeyyAh - — 12 Kasım 2009 @ 10:55
DeÄŸiÅŸiklikler her zaman hem heyecan verici hem de biraz korkutucudur, çünkü alışkanlıklardan vazgeçmek zordur. Ama bence sen ve eÅŸin bebeÄŸiniz için en doÄŸru kararı vermiÅŸsiniz. Kocaman bir ailenin, akrabaların ve aile büyüklerinin arasında büyümek her çocuÄŸun hakkı. Bence sizin için herÅŸeyin en güzeli olacak Ä°stanbul’da. O yüzden bu deÄŸiÅŸiklik seni hiç korkutmasın Zerrincim.
Ben de deniz kenarında bir ÅŸehirde, özellikle de Ä°stanbul’da yaÅŸamayı çok istiyorum ama benimki istemekle olacak gibi deÄŸil. Kendi iÅŸimiz Ankara’da olduÄŸundan benim bu hayalim sanırım hiç gerçek olmayacak:). Olsun, tatillerde gidiyoruz biz de:)).
Çok öpüyorum seni, bebişe benden selam;).
Yorum yapan kristalkelebek (aslı) — 12 Kasım 2009 @ 10:55
Istanbul’da yaÅŸayanlar olarak hepimizin bir B planı, bahçeli ev, kediler, köpekler hayalimiz var. Ama hep emekli olunca diye baÅŸlıyor bizim planlarımız. Ne mutlu ki sana erkenden bunu yaÅŸamışsın. Büyük aile olarak çocuk yetiÅŸtirmek ise en güzeli. Nasılsa bir kere tadına vardınız, bebiÅŸ büyüsün yine gidersiniz :)))
Yorum yapan tarifsiztarifler - ipek — 12 Kasım 2009 @ 10:55
Zerrin’cim hayırlı olsun güzelim.Yer deÄŸiÅŸikliklerinde en zorudur dostlardan ayrılmak, ama gerçek dostluklar araya mesafeler girse de devam ediyor.Çok güzel düşünmüşsün canım,ailenin yakınında olması her zaman çok önemli.
Bundan sonraki yaşamın da güzelliklerle dolu olsun, oğluşunuzla beraberce mutluluğnuz daim olsun.
Sevgilerimle öpüyorum güzelim:))
Yorum yapan sofram — 13 Kasım 2009 @ 10:55
Zerrincim,
Gene harika bağlamışsın yazıyı.. :))
Ä°stanbul’da inÅŸallah çok güzel ÅŸeyler bekliyor olacak sizleri..Bütün çalışanların (ben Ankara’da çalışıyorum) hayalini 4 sene boyunca yaÅŸamış olmak çok büyük bir kazanç. Ne güzel olmuÅŸ. Darısı bunu düşleyenlerin başına..
Her ÅŸey çok güzel olacak Ä°stanbul’da, eminim buna..
Kocaman sevgiler.. :)
Yorum yapan Tombuk — 13 Kasım 2009 @ 10:55
Kuzum sitene bir giriyorum aaa yeni bir haber!Herşey hep böyle gönlünüzce olsun inşallah.Eşin ve oğlunla nice sağlıklı ve mutlu günlere.
Yorum yapan handan — 15 Kasım 2009 @ 10:55
Canım Zerrin im yazını okuyunca hem üzüldüm hem sevindim. Üzüntüm artık kıbrısa gelince seni görememek.Üstelik İstanbula da pek yolum düşmüyor. Ama yinede bellimi olur belki birgün yine buluşuruz oradada.
Kocaman öpüyorum seni canım.
Tabiki oÄŸluÅŸunuda..
Yorum yapan feray — 16 Kasım 2009 @ 10:55
canımmm,çok sevindim,hadi bekliyor teyzeleri minik erkeği:)))
Yorum yapan ilkerin mutfagi — 17 Kasım 2009 @ 10:55
hakkınızda hayırlısı canım…seni bekler o zaman yoÄŸun cafe çalışmları:)))
Yorum yapan birsence — 17 Kasım 2009 @ 10:55
Merhaba Zerrin Hanım, ben kıbrısta üniversite öğrencisiyim, zaman zaman sitenizi ziyaret etmeye çalışıyorum. Bende bir buçuk ay sonra buradan ayrılıyorum. aynı duyguları sizinle paylaşıyorum. Buraya ilk geldiğimde ki lanet edişlerime şimdi kızıyorum, 4 yıldır burdayım ve buraya çok alıştım kıbrıs alışması kolay olmayan ama ayrılması zor bi ülke, ama genede her yer sevdiklerimizle güzel oluyor. İnş döndüğünüzde daha güzel bir hayat sizi bekliyordur..
Yorum yapan Hande — 19 Kasım 2009 @ 10:55
canım ya bir çırpıda okudum yazını,2. çocukta olunca bilgisayar başına oturmak işkence oluyor,biri kucağımdan inmez tuşlara ben basıcam der diğeri yataktan al beni diye ağlar :)
ama dünyanın anlamı,hayattaki en büyük servet çocuk, bunu kucağına yavrukuşunu aldığında daha da iyi anlayacaksın
bu arada gözün aydın diyeyim sana bebeğin için (epey geç oldu ama idare et artık)allah analı babalı büyütsün
kıbrıstan da taşınıyormuşsun,inşallah istanbulda çok daha mutlu olursun genişleyecek ailenle
trabzonlu olarak trabzon ekmeği yapman beni çok mutlu etti,ellerine yüreğine sağlık herzamanki gibi süper görünüyor
umarım bir gün trabzon ekmeğini yerinde yemek için buraları ziyarete gelirsin,yada bir gün bir yerlerde hayatımız kesişir
seni görmemiş olsamda inan görmüş kadar sıcaklığını duydum her yorumunda,şimdi her ne kadar blogcu alemine dur desemde kalbim hep sizinle
eğerki tanışmak istersen msn adresimi yazıcam beni adresine eklersen çok mutlu olurum
öptüm zerrincim,kendine ve oğluşuna iyi bak
Yorum yapan karaates_hatice — 20 Kasım 2009 @ 10:55
Mehabalar zerrin cim benim kayıp arkadaşın semra:) döndüm artık buralardayım cnm benim memleketimin ekmeğini yapmışsınve süper duruyor.bu ekmeği yiyen fırın ekmeğini hiç beğenmez olur sonradan.
ne kadar çok sey değişmiş hayatında.bir açıdan sevindim buralara dönmene kısmetse bir blog toplantısında görüşürüz insallah.ama senin için tekrar bu karmasaya alışmak tabiki zor olacaktır.ama uzun sürmez oğlunla uğraşmaktan ne olduğunu anlamayacaksın bile:)neyse cnm şimdilik hoşçakal.öpüyorum.
Yorum yapan semramutfakta — 21 Kasım 2009 @ 10:55
Çok güzel bir karar vermişsiniz.
Ekmekte inanılmaz güzel görünüyor.
Her şeye kadir olan Yüce Allah, bizleri doğru yoldan ve sevdiklerimizden ayırmasın. Hayırlı ve bereketli Kurban Bayramı dilerim.
Sevgiler.
Yorum yapan TAZENANE — 26 Kasım 2009 @ 10:55
Güzel bir tarife benziyor, şimdiden tşkler
Yorum yapan Sohbet — 02 Ocak 2010 @ 10:55
Çok güzel bir yazı, tebrik ederim.Şu anda bende benzer bir yolda ilerlediğimden olsa gerek çok etkilendim
‘Ve hayatda eÄŸer bir ÅŸeyi yapmak istiyorsan, istemenin yettiÄŸini, bunun ne kadar kolay olduÄŸunu bize gösterdi.’ çok anlamlı..
Trabzon ekmeğine gelince, trabzonlu olarak tadından yenmez diyorum:):)
Yorum yapan yesim — 15 Ocak 2010 @ 10:55